تبلیغات
زیبایی های مراغه - شاعر شهیر حاج حسین فرهادی مراغه ای


حاج حسین فرهادی مراغه ای متخلص به(فتا)که یکی از افتخارات این کشور علوی میباشند درسال 1363در شهرستان مراغه و درخانواده ای بسیار مذهبی وحسینی دیده به جهان گشود. وی دوران نوجوانی خویش را در محضر پدر بزرگش مرحوم حضرت حجه السلام والمسلمین حاج شیخ اکبر فرهادی مراغه ای(که یکی از علمای نامدار زمان خویش بودند) سپری نموده ، بعد از اینکه حاج شیخ اکبر فرهادی در سال 1377 دار فانی را وداع گفتند وی از محضر پدر بزرگوارشان جناب آقای مرتضی فرهادی(که یکی از مادحین و شعرای دلسوز اهلبیت(ع)میباشند)کسب علم وادب نموده اند ...(فتای مراغه ای) از دوران کودکی علاقه ی شدیدی به شعر وشاعری داشت، به شعرای بزرگ واهل قلم عشق می ورزید، وی از اواخر دوران کودکی شعر گفتن را شروع نموده و از اوایل دوران نوجوانی به انجمن ادبی استاد دخیل مراغه ای راه یافت ودرآنجا از محضراساتید فرهیخته ای همچون: استاد حاج میرزا حسین کریمی مراغه ای وحاج سید حبیب صدر مراغه ای کسب علم و ادب نمود و تا بحال اشعار این شاعر پرتوان و پرآوازه ی اهلبیت (ع) توسط مداحان نامی کشور :
از جمله: حاج اصغر رضوان پور اردبیلی،حاج سید محمد عاملی اردبیلی،حاج رضا اسدی مراغه ای، حاج محمد باقر منصوری اردبیلی،حاج شیخ جعفر صدقی تبریزی،حاج بهزاد حسنی اهری،حاج جعفر ایمان نژاد اردبیلی،حاج نظام شاهی،حاج محمد نورانی،حاج محمد علی ادیب،حاج مسعود ولی شعار و سایر مداحان بزرگوار اهلبیت(ع) اجرا شده و اولین اثر وی در سال 1385 درکتاب گلچین 72 شعرای عاشورایی بنام(صدای عشق) توسط شاعرشهیر اهلبیت(ع) حاج محمود جعفری زنجانی متخلص به(ستوده) چاپ شده

 

مختصری از اشعار وی

 عـــقل حـــیران از مـــقام لاینـام زینب است

                                                 مـــا خـــلق با امــر حق در احترام زینب است

نـــام وی را جـــبرئـــیل آورد از ســوی خدا

                                                    عـــالم از روز ازل مـــدیون نـــام زینب است

مـادرش زهراست جدّش مصطفی، بابش علی

                                                    این سه مورد یـــك اشاره بر مقام زینب است

خـــواهر شـــاه شـــهیدان و امـــام مـــجتبی

                                                 عـــمه نـــه پیشوا، ایـــن احتشام زینب است

درس آزادی به عــــالم داد با حفظ حجاب

                                                  عصمت و مــردانگی اصل مرام زینب است

زیـــر بـــار ظـــلم خصلت مــــردانه نیست

                                                    برجــــــوانمردان عـالم این پیام زینب است

انـــقلاب كـــربلا را تـــا ابــــد پاینده كرد

                                              عزت خـــلق دو عــــالم از قیام زینب است

پیش خود شمشیر برّانی به سوی كــوفه برد

                                               درحقیقت معجر مشكی حسام زینب است

عـــاقبت آل ابـــوسفیان را رســــــوا نمود

                                            آری آری ایـــن ز اشرار انتقام زینب است

خـــطبه هایش كـاخ استبداد را ویرانه كرد

                                                قدرت شمشیر حــیدر در كلام زینب است

پایداریّ شریعت، در دو عـــــــالم تاكنون

                                             با قیام شـــاه دیـــن و اهـــتمام زینب است

ای «فتا»كاری بكن دراین جهان،تاروز حشر

                                                حـضرت زهرا بگوید این غلام زینب است

************************************************************

رباعی:

(نازم اربابی که نامش آبروی آبروست

- افتخار عالمین و پادشاهی نیکخوست

- عاشق کوی حسینم میکنم شکر خدا

-عمر بی عشق حسین مثل نماز بی وضوست)

--------------------------------------------------------

(دردمندم در دل خونین دوایم آرزوست-

 من مریض عشقم و دارالشفایم آرزوست

- هر دو عالم را اگر بخشد به من خلاق عشق

- باز می گویم که یارب کربلایم آرزوست)

--------------------------------------------------------

 (خوش حالینه او عاشقین کی بی ریا حسینچی دی

-او کی نمازین ایلسه اگر ادا حسینچی دی

- حسینه جانمیز فدا آدیندا بیلمورم نه وار

- نه ماخلق نه عرشیان خود خدا حسینچی دی)

--------------------------------------------------

 (حمد اولا خالق سبحانه که دنیا یارادوب

-الله انسانی هامی خلقیدن اعلا یارادوب

- ایسده سم اللهی بیر جمله ده توصیف ایلیرم

-صنع خلاقه همین بسدی که دنیا یارادوب)

************************************************************* 

مدح حضرت امام باقر(ع)

 عقــــل حیـران از مقـــــام لاینام  باقر اســت     مـا خلق با امر حق در احتــرام باقر است

پیـــشوای پنجمین و پنج تـن را نــور عیـــن       چارمین دردانـه ی زهرا،امــام باقراست          

عرشیــان  از خادمین درگه والای اوســـــت        در مقام منزلت عیــسی غـــلام باقر است

بـوسه برخــاك مزارش می زند  فوج مــلك         دربقیع، اهل سما،سرمست جام باقر است

پــــنج ساله بوده انـــــدر انقلاب كـــربـــلا          گریه برجدش حسین عمده پیام باقر است

بعد از عاشورا همیشه آب گفت و گریه كرد        اشك وآه وناله كارصبح وشام باقر است

مظــهر تــقوا وعـــرفان، بـحر علـم ومعرفـت      معــنی آیــات قــرآن در كلام باقر است

فــــارغ التحصیل دانشگاه وی شد صادقش        شیــعه از روز ازل مدیون نـــام باقر است

آخرین فرمانــروای عالمین، از نـسل اوسـت       قائــم آل محمـد «ص» هم مــرام باقر است

ای‹ فتا›كاری بكن در این جهان، تاروزحشر          مهدی زهرا بگــوید این غـلام باقر است

***********************************************

بسمه تعالی

عـــزیز فاطـمه، ای گـــــلعذار یا مهدی           

                                               بـــــه شیعیان شــــــــه والاتبار یا مهدی

یـگانه منجی مخلوق كردگار تــــوئی             

                                               تـوئی تو مـــــــظهر پروردگار یا مهدی

جهانیان همه در انتظار دیدن تــــوست           

                                               توئی به خـــــــلق جهان افتخار یا مهدی

زهـــــــجر روی توأم بیقرار و غمگینم               

                                               بیا كــــه كُـــــــشت مرا انتظار یا مهدی

به شوق وصل تو از خود بدر شدم بازآ            

                                              خوش است بر همگان وصل یار یا مهدی

به آسمان دل، ای آفتاب عشق بتــــاب                     

                                               دلــــــــــــم زهجرتو شد بیقرار یا مهدی

ز داغ عــشق و فـــراق نگار می سوزم                      

                                               بــه جـان ســوخـــته آبــی بــیار یا مهدی

بـــــهار عشق خزان گشته در نبودن تو                       

                                                بـــیا كــه بـــا تـــو بــیاید بــهار یا مهدی

بـرای آمدنت می كنم دعا شب و روز                        

                                              تـــرحّمی كـــه شــــدم اشكبار یا مهدی

«فتا»به حسن توصدها غزل سروده ولی                   

                                            ورق ورق غـــــــزلش آه و زار یا مهدی

**************

ورد زبــــان مــــن همه دم ذكــــر یا علیست

                                                     مــــن دردمــــندم و شـه مشكل گشا علیست

چون خالق جلیل، جمیل است و ذوالــــجلال

                                                     زینت فــــزای جــــلوگــــه كـــبریا علیست

سر تــــا سر وجــــود عــــلی نور  ایزدیست

                                                      بنگر رخش كه آینه ی حــــق نـــما علیست

از مــــاه روی وی به خسوف است ماه عشق

                                                      در عــــالم فــــنا گــــهر پُــــر بــها علیست

هــــستی مــــثال قــــــطره و دریا امیر عشق

                                                      گــــر نـــقره باشد اهل دو عالم، طلا علیست

روح دو عــــالم است و سفیر قـــیامت است

                                                       در بــــدو خــــــــــلقت اوّل و انتها علیست

مقصود حــــق زخـــلقت هستی شه ولاست

                                                       خلق جــهان چو خاك رس و كیمیا علیست

عــــقل بشر ز مــــوهبتش در تــــحیّر است

                                                       اســــرار آفــــرینش و كــــــنز خفا علیست

قــــدّوسیان به مــــــنزلتش غبطه می خورند

                                                      شاهنشه مــــلائك عــــــــرش خدا علیست

روح پــــــــیمبران و دم عــــیسوی ز اوست

                                                       آری امــــیر ســــــــلسله ی انــــبیا علیست

اســــطوره ی شجاعت و كـان مروت است

                                                        هــــم مــــظهر عـدالت و بحر سخا علیست

در شــــأنش آمــــده ز خدا لــــوح افتخار

                                                        لاسیف لافتی، یــــــل ارض و سما علیست

قــــرآن سراسرش همه اوصاف مرتضاست

                                                        منظور از الف و لام و همی میم ورا علیست

تـــفسیر كــــن مباهله را گــــر مــــفسری

                                                       در آیــــه ی مباهله هـــم قل كفی علیست

نــــی نام وی بشر بتوان گــــفت و نی خدا

                                                        چــــــون ذات حق نتیجه بی منتها علیست

لــــیس حــــقٌ و لابــشرٌ كیست پس علی

                                                         آنكس كه شده خلقتش معجز نما علیست

احــــیای دین به خـــون علی بود وآل او

                                                         استاد جنگ  حــــــادثه ی كربلا علیست

عــــشّاق او بــــه از همه عــشّاق عالم اند

                                                           بر اهــــــل عشق رهبر وهم مقتدا علیست

بر عــــاشقان او چـــه عذاب و چه آتشی

                                                         جنت سزای اوست هرآن دل كه باعلیست

ای دل غــمین مباش كه در رستخیز عشق

                                                          فــــرمانروای صحنه ی روز جــزا علیست

هركس دلش به عشق كسی بسته در جهان

                                                         بلبل به گــــــل بنازد و عشق «فتا» علیست

************************************************************

درجــمال خــویش نـور كــبریا دارد حسین

                                                        عـــــشق یكتایی ز درگاه خــدا دارد حسین

آستان بوسش بــود فــوج مــلك، با افتخار

                                                        حرمتی در محضر اهـــل ســما دارد حسین

انبیا مــــدیون او بــاشد، بــــــجز ختم نبی

                                                         افـــضلیت بــــر تــــــمام انبیا دارد حسین

زادة فتّاح خــیبر، نــــــور چــشم مصطفی

                                                        مادری چون حضرت خیرالنسا دارد حسین

قــائــم آل عــبا از نسل شــاه كــربلاست

                                                         بس مــــباهاتی به ختم الاولیا دارد حسین

مـــرده را احیا كند عیسی به ذكر یاحسین

                                                         از كرم بر عاشقان فضل و عطا دارد حسین

شیعیان عــبرت بگیرید از یهودیّ و مسیح

                                                         ارمنی گـوید به هر دردی دوا دارد حسین

ای كه درد بی دوا داری بـــرو در كربلا

                                                          در دیار كــــربلا دار الـــشفا دارد حسین

بوسه بر خاكش بزن بر عرش اعلا نازكن

                                                          مــرقدی از باغ جنت، با صفا دارد حسین

روز عاشورا ز سر بگذشت در سودای یار

                                                         اقتدار و هــمت شیر خــــــدا دارد حسین

تــا قیامت نهضت كرب و بلا پاینده است

                                                          در زمین و آسمان بــزم عــزا دارد حسین

اصغرشش ماهه اش خوابیده روی سینه اش

                                                           زیـر پایش اكبر گــلگون قبا دارد حسین

 تازه دامادی زخون بر دست خود دارد حنا

                                                          نـوگلی چون قاسم ابن مجتبا دارد حسین

بــــردلش آتش زده داغ ابوالفضل رشید

                                                         ساقی لب تشنه و مشكل گشا دارد حسین

عالـم امكان به درگاهش گدائی می كند

                                                        اندراین دنیا غلامی چون «فتا» دارد حسین